Iris: ‘Ik ben er niet alleen voor Marcel, ik ben er voor het hele gezin.’

Delen op social media

Iris Tuit werkt bij Middin als ambulant begeleider met mensen met niet-aangeboren hersenletsel (nah). Voor de begeleiding komt zij bij de mensen thuis en één daarvan is Marcel. Sinds zijn hersenbloeding in 2015 is Iris een vaste contactpersoon in het gezin.

Iris ondersteunt voornamelijk mensen met nah in de chronische fase. Dit doet zij in de thuissituatie samen met de naasten. ‘Ik wil vooral het positieve kunnen ontwikkelen. Naast de begeleiding voer ik kennismakingsgesprekken met nieuwe clienten, coachingsgesprekken met collega’s en onderhoud ik contacten met samenwerkingspartners.’

Ik heb het super naar mijn zin bij Middin. Het is fijn werken in de Rotterdamse wijk IJsselmonde.

Hulp van Middin

Iris is betrokken bij het gezin sinds Marcel na zijn revalidatie weer thuis kwam. ‘Ik vind het fijn dat ik heel hun geschiedenis ken. Soms is het handig om na een paar jaar van begeleider te wisselen maar in dit geval ben ik blij dat ik de vaste contactpersoon mag zijn.’

Waarom ambulant?

Volgens Iris is haar werk als ambulant begeleider niet te vergelijken met werken in een woning waar mensen in een groep wonen. ‘In mijn werk ben je betrokken bij het hele gezin. Ik heb korte lijntjes met partners én de kinderen. Wat ik met Marcel bespreek daar weten de jongens ook van en dan kunnen zij de rest van de week ondersteunen mocht dat nodig zijn.’

Wil jij meer weten over ambulante ondersteuning?

Voor mensen met niet aangeboren hersenletsel of andere zorgvragen

Iris Tuit

Win-win

Marcel is heel blij met Iris. ‘Zij is mijn stok achter de deur. Ik kan nog heel veel zelf maar soms is het fijn om het samen te doen. Als ‘Iris van Middin’ naar de gemeente belt krijgt ze sneller iets voor elkaar dan wanneer ik bel. Ook wil ik de jongens niet teveel belasten. Ze doen al zoveel. Met Iris maak ik de ene keer een wandeling en dan bespreken we waar ik tegen aanloop, de andere keer buigen we ons over de administratie.’

Marcel is altijd positief. Dat vind ik ongelooflijk knap. Ik weet niet of ik dat zou kunnen in zijn situatie.

Doorzettingsvermogen

Tot slot vertelt Iris hoe trots zij is op het doorzettingsvermogen van Marcel. ‘We gingen een rondje lopen in het gebouw waar Marcel woont. Een traptraining, goed voor de spieren in zijn benen. Dus we gingen lopend naar boven en dan zouden we met de lift afdalen. Je voelt hem al aankomen… lift kapot. En daar stonden we op 6 hoog. Het heeft wat moeite gekost, maar we zijn er gekomen. Zo knap van Marcel. Hierdoor had hij ook het vertrouwen om bij het huis van zijn zoon de uitdaging aan te gaan en de trap te nemen. Dat is het mooie van mijn werk.’ Hoe klein de stapjes ook zijn, we zetten ze iedere dag.'