Samen houden we de Boergoensestraat coronavrij

Delen op social media

Omgaan met corona hoort voorlopig bij ons werk. In de serie Middin in coronatijd vertellen collega’s hoe ze dit doen. In dit deel: Gerda de Bruin. Zij is begeleider op woonlocatie Boergoensestraat. Op deze hoog-risicolocatie vond vooralsnog geen enkele coronabesmetting plaats. ‘We zijn hier ontzettend voorzichtig.’

Verantwoordelijkheid

Thuis, op het werk en – alleen wanneer het echt nodig is – de supermarkt. Het zijn de enige plekken waar Gerda de Bruin komt. Al maandenlang. ‘Ik wil het niet op mijn geweten hebben dat ik een cliënt besmet, omdat ik zo nodig naar een feestje of het winkelcentrum moet,’ vertelt ze. ‘Een offer? Nee, zo zie ik het niet. Ik neem mijn maatschappelijke verantwoordelijkheid en wil onze locatie graag coronavrij houden. Die instelling hebben we allemaal op de Boergoensestraat. Voor de jongeren in ons team is het soms lastiger vol te houden dan voor een wat ouder iemand als ik, maar het lukt ons allemaal. We praten er veel over met elkaar. En we weten dat deze coronatijd een keer stopt.’ 

Levensbedreigend

Op de Boergoensestraat in Rotterdam-Charlois wonen jongeren en (jong)volwassenen met een lichamelijke en/of verstandelijke beperking. Alle bewoners zitten in een rolstoel. Het merendeel heeft een progressieve spierziekte en een verminderde longcapaciteit. De locatie is uniek binnen Middin (en in de regio) omdat hier gespecialiseerde 24-uurs beademingszorg geboden wordt. ‘Een coronabesmetting kan voor deze mensen al heel snel levensbedreigend zijn,’ zegt Gerda. ‘Daarom zijn we hier ontzettend voorzichtig.’

We hebben geluk, maar helpen het geluk ook een handje.

 

bezoek op afstand

Elkaar aanspreken

Zo werken alle medewerkers met medische mondkapjes op en handschoenen aan. Wanneer bewoners in quarantaine zitten in afwachting van een testuitslag wordt er gewerkt in een beschermend pak. Bezoek was tijdens de eerste golf een tijdje niet welkom. Inmiddels weer wel, met mondkapje op. Medewerkers blijven al bij geringe klachten thuis. Daarnaast is de mindset van de medewerkers een belangrijke factor, volgens Gerda. ‘We zijn heel scherp op het naleven van de regels en durven elkaar aan te spreken. Bijvoorbeeld wanneer iemand even zijn of haar mondkapje of handschoenen vergeet. We hebben een hecht team dat dingen van elkaar accepteert.’

Trots

Mede daardoor bleef corona vooralsnog buiten de deur op de Boergoensestraat. ‘Daar ben ik best trots op,’ zegt Gerda. ‘Natuurlijk komt er geluk bij kijken, maar we helpen het geluk ook een handje. Door elkaar aan te spreken en door ons sociale leven te beperken. Ook de cliënten en hun naasten dragen hun steentje bij door privécontacten te beperken en de maatregelen te volgen. We doen dit echt samen. Pittig is het soms wel. Omdat je een cliënt niet de knuffel kunt geven die hij zichtbaar nodig heeft. Maar ook omdat we elkaars diensten overnemen wanneer iemand in thuisquarantaine zit. Je moet getraind zijn om te werken met beademing, dus een invalkracht oproepen is lastig. Wat helpt, is dat onze inspanningen gewaardeerd worden. Zo kregen we van onze zorgmanager sokken met “Zorgheld” erop. Vanuit de wijk werden plantjes bezorgd. Dat soort kleine dingen stimuleert ons om door te gaan.’`